Vandaag verschijnt Planet of Lana 2: Children of the Leaf. Het eerste deel uit 2023 werd al snel gezien als een indieparel dankzij de sfeervolle stijl, rustige gameplay en emotionele storytelling. De grote vraag: weet dit vervolg die kwaliteit vast te houden? Je leest het in deze review!
Wishfully is opnieuw verantwoordelijk voor de ontwikkeling van Planet of Lana 2. De studio maakte met het eerste deel al indruk met een mix van 2.5D puzzelplatforming, filmische presentatie en een sterk gevoel voor sfeer. De kracht van de serie zit vooral in hoe beeld, muziek en gameplay samen een verhaal vertellen zonder dat daar veel tekst of dialogen voor nodig zijn. Dat concept vormt ook de basis van dit tweede deel.
Net als zijn voorganger is Planet of Lana 2 een lineaire 2.5D side-scrolling puzzelplatformer. De game draait om het verkennen van omgevingen, het oplossen van omgevingspuzzels en het samenwerken met de kleine companion Mui. Die samenwerking vormt opnieuw de kern van de gameplay. Mui helpt bij het openen van doorgangen, het activeren van mechanismes en het oplossen van puzzels.
De gameplay is in dit vervolg iets uitgebreider. Zo kun je meer wezens overnemen en gebruiken om puzzels op te lossen. In sommige stukken bestuur je bijvoorbeeld een vis om een haai af te leiden of gebruik je andere dieren om bepaalde objecten te activeren. De puzzels blijven toegankelijk, maar door de extra variatie voelt de gameplay iets frisser dan in het eerste deel.
Het verhaal gaat direct verder na de gebeurtenissen uit het eerste deel en duikt dieper in de achtergrond van Mui. De game verkent waar dit mysterieuze wezen vandaan komt en laat je op sommige momenten zelfs met Mui spelen. Zoals in het eerste deel wordt het verhaal grotendeels verteld via beeldtaal, muziek en emoties in plaats van dialogen. Thema’s als familie, liefde en het beschermen van je tribe spelen daarbij opnieuw een belangrijke rol. Benieuwd hoe dat uitpakt? Check dan hier de video review:
Samenvatting van de video review
Niels vertelt in de video review dat Planet of Lana 2 vooral uitblinkt in sfeer en presentatie. Volgens hem is de wereld visueel nog rijker dan in het eerste deel. De omgevingen voelen voller en er is meer variatie in biomen, zoals bossen, ijsgebieden en onderwatersegmenten. Door die variatie voelt het alsof je echt een reis maakt door verschillende delen van de planeet.
Een belangrijk onderdeel van die reis is een verhaallijn waarin Lana op zoek gaat naar een manier om een vergiftigd kind uit haar tribe te genezen. Om dat te doen moet ze ingrediënten verzamelen uit verschillende gebieden van de wereld. Dat zorgt er volgens Niels voor dat je duidelijke doelen hebt tijdens het avontuur, terwijl je tegelijkertijd nieuwe omgevingen ontdekt.
Over de gameplay is hij positief, al blijft deze relatief simpel. De puzzels zijn toegankelijk en draaien vooral om interactie met de omgeving en het gebruik van Mui of andere wezens. Volgens Niels is dat juist een kracht van de game: bijna iedereen kan het oppakken en er doorheen spelen. Wel merkt hij dat sommige nieuwe mechanics iets duidelijker uitgelegd hadden mogen worden. Soms krijg je een nieuw wezen of een nieuwe vaardigheid zonder uitleg, waardoor je eerst moet experimenteren voordat je begrijpt wat de bedoeling is.
Wat Niels echt indrukwekkend vindt, is het audiodesign. Vooral de muziek noemt hij “top tier”. De soundtrack bouwt voort op het herkenbare thema uit het eerste deel, maar krijgt per gebied nieuwe variaties en stijlen. Volgens hem draagt de muziek enorm bij aan de emotionele impact van het avontuur en zou het hem niet verbazen als de soundtrack prijzen gaat winnen.
De game is iets langer dan zijn voorganger. Waar het eerste deel ongeveer vier tot vijf uur duurde, ligt de speelduur van Planet of Lana 2 volgens Niels rond de zes tot acht uur. Dat voelt volgens hem precies goed: lang genoeg om een complete reis te ervaren, zonder dat de game onnodig wordt uitgerekt.
Conclusie
Planet of Lana 2: Children of the Leaf is een sterke opvolger die de kwaliteiten van het eerste deel behoudt en op een aantal punten uitbreidt. De gameplay blijft eenvoudig, maar de variatie in omgevingen en puzzels zorgt voor een frisse ervaring. In combinatie met de prachtige visuele stijl, indrukwekkende muziek en een emotioneel verhaal levert dat opnieuw een bijzonder sfeervol avontuur op. Het is geen lange game en ook geen complexe puzzelervaring, maar voor liefhebbers van atmosferische indiegames is dit een absolute aanrader.

![[REVIEW] Resident Evil Requiem – De angst van vroeger, in een modern jasje](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/03/XBNL-Review-RE9-100x70.jpg)
![[REVIEW] Nioh 3 – Het beste van Team Ninja, samengebracht in één game](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/03/XBNL-Review-1-100x70.jpg)
![[REVIEW] Rayman: 30th Anniversary Edition – een liefdevolle compilatie](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/02/XBNL-Review-1-100x70.jpg)
![[REVIEW] Styx: Blades of Greed – Pure stealth zonder vangnet](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/02/Styx-Blades-of-Greed-100x70.jpg)
![[REVIEW] REANIMAL – Tarsier Studios levert opnieuw pure sfeerhorror](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/02/XBNL-100x70.jpg)
![[REVIEW] High on Life 2](https://www.xboxnederland.nl/wp-content/uploads/2026/02/XBNL-Review-100x70.jpg)
