PlayStation en Bungie hebben afgelopen week Marathon uitgebracht. Weet deze nieuwe game van Bungie de harten van de XBNL-redactie opnieuw te veroveren? In deze ‘review in progress’ bespreken Niels en Rik de eerste indrukken met de game!
Marathon van Bungie is een futuristische extraction shooter met PvPvE-elementen. Spelers kruipen in de huid van zogeheten Runners en trekken naar Tau Ceti IV om loot te verzamelen, opdrachten uit te voeren en weer levend te ontsnappen. Onderweg krijgen ze niet alleen te maken met computergestuurde vijanden, maar ook met andere spelers die op dezelfde buit uit zijn. De game verscheen in maart 2026 voor PS5, Xbox Series X|S en pc, met ondersteuning voor cross-play en cross-save.
Bij de release bestaat Marathon uit meerdere speelgebieden waarin teams tegelijk actief zijn. Die maps zijn relatief compact opgezet, waardoor ontmoetingen met andere spelers vaak snel kunnen ontstaan. Meestal trek je er met een squad op uit, maar solo spelen is ook mogelijk. Een run draait om verkennen, gevechten aangaan, waardevolle spullen meenemen en op tijd een extractiepunt bereiken voordat alles verloren gaat.
De basis van de game draait om risico en beloning. Spelers nemen hun eigen uitrusting mee, vinden onderweg nieuwe wapens en upgrades en proberen hun buit veilig mee terug te nemen. Daarbij gebruikt Marathon verschillende Runner shells, uiteenlopende wapentypen en een seizoensstructuur die de online ervaring verder moet uitbreiden. Daarmee positioneert Bungie de game als een competitieve multiplayer-shooter waarin actie, progressie en overleven centraal staan.
Inmiddels heeft redacteur Rik een run of 40 in Marathon doorgebracht en wist hij de helft van de keren te extracten. Hij heeft de nodige avonturen meegemaakt. Van frustraties, problemen met item-management en sweaty tegenstanders, tot aan heroïsche overwinningen. Kortom, tijd om de eerste indrukken met de nieuwe game van Bungie te delen. Je kunt hier de videoreview bekijken:
Samenvatting van de video review:
Rik bespreekt dat zijn algemene indruk van Marathon positief is, vooral waar het gaat om de basis van de shooter zelf. Volgens hem laat Bungie opnieuw zien dat de studio nog altijd sterk is in het bouwen van een goede shooter die direct goed aanvoelen. Hij wijst erop dat het tempo hoog ligt en dat de spanning in matches vaak vanzelf ontstaat, juist omdat spelers voortdurend moeten afwegen of ze doorpakken of op tijd proberen te ontsnappen.
Verder merkt Rik op dat de game volgens hem op zijn best is wanneer squads elkaar onverwacht tegenkomen. Op zulke momenten komen meerdere onderdelen van het ontwerp samen: de gunplay, het risico van verloren loot en de druk om snel beslissingen te nemen. Hij zegt dat Marathon daardoor een duidelijke intensiteit heeft, waarbij niet alleen het schieten zelf telt, maar ook het moment waarop een team besluit om te vechten, te vluchten of alsnog de extractie te zoeken.
Tegelijk bespreekt Rik dat Marathon niet altijd even toegankelijk is in hoe het zijn systemen uitlegt. Volgens hem zit er veel diepgang in de game, maar kost het tijd om goed te begrijpen hoe alles precies samenhangt. Dat geldt niet alleen voor de lore, die vrij fragmentarisch en cryptisch wordt verteld, maar ook voor praktische onderdelen zoals upgrade trees, de werking van bepaalde items en het algemene itemmanagement. In zijn ervaring vraagt de game daardoor relatief veel uitzoekwerk van spelers voordat alle systemen echt logisch beginnen te voelen.
Daarnaast merkt Rik op dat vooral de hoeveelheid informatie in het begin overweldigend kan zijn. Hij noemt dat je niet alleen moet leren hoe wapens, builds en upgrades op elkaar aansluiten, maar ook welke spullen je moet bewaren, gebruiken of juist verkopen. Daardoor ontstaat volgens hem geregeld het gevoel dat je nog niet volledig doorhebt wat de waarde of functie van bepaalde onderdelen is. Die complexiteit maakt Marathon interessant, maar zorgt er tegelijk voor dat de game minder direct te doorgronden is dan de sterke gunplay in eerste instantie doet vermoeden.
Verder bespreekt Rik dat Marathon in de praktijk erg sweaty aanvoelt en zwaar leunt op PvP. Hij legt uit dat matches snel intens worden, omdat andere spelers een constante dreiging vormen en gevechten vaak hard worden afgestraft. Dat maakt de game spannend, maar ook veeleisend: wie niet scherp speelt of de maps en systemen nog niet goed kent, kan snel het onderspit delven. Volgens Rik is dat iets om mee te nemen, omdat het spel daardoor vooral aantrekkelijk lijkt voor spelers die houden van competitieve druk en die bereid zijn veel tijd te steken in het leren van de systemen.
Tot slot benadrukt Rik dat het nog te vroeg is voor een definitief oordeel. Hij heeft naar eigen zeggen nog lang niet alles gezien en verwacht dat er de komende tijd ook nieuwe content verschijnt die belangrijk is om mee te wegen in een eindoordeel. Juist bij een game als Marathon, die duidelijk is gebouwd als doorlopende online ervaring, kan de waardering nog verschuiven naarmate er meer maps, systemen of balansaanpassingen bijkomen. Voor nu overheersen bij hem wel de positieve eerste indrukken: de basis voelt sterk, de spanning is er duidelijk, en de game is volgens hem voorlopig zeker de moeite waard om in de gaten te houden.
Voorlopige conclusie
Na zo’n veertig runs is de eerste indruk van Rik overwegend positief: Marathon laat zien dat Bungie nog altijd weet hoe het een strakke, spannende shooter moet neerzetten, maar tegelijk is duidelijk dat de game tijd vraagt om echt goed te doorgronden en door zijn sterke PvP-focus niet voor iedereen even toegankelijk zal zijn. Juist omdat het hier om een live-servicegame gaat waar de komende tijd nog nieuwe content en aanpassingen voor verschijnen, is een definitief oordeel nu nog te vroeg. Vooralsnog lijkt Marathon vooral een veelbelovende en intense extraction shooter die zeker potentie heeft en de moeite waard is om te blijven volgen.
